เสือ เทวฤทธิ์ ชีวิตเพื่อชีวิต

เสือ เทวฤทธิ์ ชีวิตเพื่อชีวิต

ถ้าคุณเห็นใครสักคน หัวฟูผมยาว ใส่เสื้อประมาณลายทหาร มีผ้าขาวม้าพาดคอ และในมือถือกีต้าร์ คงเดาไม่ยากว่าคนๆนั้น เป็นนักดนตรี แนวทางดนตรีคงไม่หนีเพลงเพื่อชีวิต แล้วภาพจำของวงคาราบาว คาราวาน เพื่อชีวิตต่างๆก็จะไหลออกมาจากความทรงจำ

แต่อาจจะมีเพื่อชีวิตสักคน ที่ส่วนตัวผมมองว่า เขามีชีวิต เพื่อชีวิตคนอื่นๆ และบังเอิญผมรู้จักอยู่คนหนึ่ง

คนๆนั้น ชื่อ เสือ เทวฤทธิ์  

พี่เสือ เริ่มเส้นทางดนตรีจากการเป็นนักดนตรีตามร้านอาหารใหญ่ๆ แนวเพื่อชีวิต  จนวันหนึ่งอยากจะกลับไปอยู่โคราชบ้านเกิด จนมีโอกาสได้รู้จักกับนักแต่งเพลงละคร  จนนำมาสู่การทำเพลงประกอบละครดังเรื่อง คมแฝก เวอร์ชั่นช่อง 7 ทำให้หลายคนคุ้นชื่อของเขา จากนั้น  พี่เสือจึงได้ทำงานเพลงจริงจัง เพื่อทำความฝันในการขายซีดีเพลงตัวเอง ขายตามตลาดนัด ขายตามร้านอาหาร ในนาม เสือ สูงเนิน  แต่เมื่อจังหวะชีวิตลิขิต เพลงที่ทำออกมาได้รับการต้อนรับ มีค่ายเพลงสังกัด  สร้างอัลบั๊ม เสือกินผู้หญิง มีบทเพลงที่ออกมาหวานซึ้งจนติดอกติดใจแฟนคลับที่ชื่นชอบ อย่าง แสงไฟในเศษฟืน ฉันรักแกเด้อ เสือผู้หญิง

แต่ใช่ว่าคนเราจะมีชีวิตด้านเดียวเท่านั้น  เสือคนนี้ นอกจากเป็นเสือถือกีต้าร์ ยังเป็นเสือพิทักษ์ไพร ใส่ใจเยาวชน และดูแลผู้สูงอายุอีกด้วย  ลองสอดส่องไปในเฟซบุ๊กส่วนตัว ชีวิตที่มีแต่เพลง เสือ เทวฤทธิ์ยังแบ่งภาคขึ้นเขา เข้าป่า เป็นประจำ เพราะเขาถือว่า ป่า สัตว์ป่า เป็นเพื่อนร่วมโลก

“ตอนที่เสือดำ ถูกยิงตาย  ผมนั่งซึมร้องไห้เป็นวัน ภาพนั้นมันสะเทือนใจผมมาก” พี่เสือ สะท้อนความรู้สึกผ่านวงสนทนาเล็กๆ ครั้งหนึ่งที่ผมมีโอกาสนั่งฟังอยู่ด้วย ที่โรงแรมใหญ่ชายทะเลหัวหิน  ผมเชื่อชายคนนี้อย่างไม่มีข้อสงสัย เขาไม่ใช่คนที่โกหกหรือจะสร้างภาพให้ตัวเองดูดี แต่การ ทำ อย่างต่อเนื่องต่างหากที่เป็นตัวสะท้อนตำพูดเขาให้มีน้ำหนัก

จุดเริ่มต้นการทำจิตอาสานั้น เขาเล่าว่า ส่วนตัวทำมาอย่างต่อเนื่อง จนมาถึงจุดเปลี่ยนเมื่อปี 2554 ในช่วงเหตุน้ำท่วมใหญ่ ตนจึงร่วมกับเพื่อนๆนักดนตรี เล่นดนตรีเปิดหมวกที่บริเวณด้านหน้าห้างเซียร์ รังสิต  ทำให้เกิดความรู้สึกเลยว่า เราสามารถทำเองได้ เริ่มต้นที่ตัวเองได้ เพราะเราไม่ต้องทำงานประจำ แต่เพื่อนๆทำงานประจำกัน ต้องรอเวลา ทำให้เกิดไอเดียขึ้น ทำให้เรามีแรงที่อยากจะทำอย่างต่อเนื่อง

 

กิจกรรมการสร้างโรงเรียน หาอุปกรณ์การเรียน เครื่องเล่นให้เด็กๆ เป็นกิจกรรมที่พี่เสือ จะทำอย่างสม่ำเสมอ ภายใต้ข้อแม้เดียว ต้องเป็นโรงเรียนที่อยู่ห่างไกลจริงๆ และคนสนใจที่จะเข้าไปดูแล ที่แบบนั้นล่ะ ที่เสือ เทวฤทธิ์จะย่างกรายเข้าไป

ถามว่า ชายคนนี้ร่ำรวยหรือ เท่าที่เห็นและเคยร่วมงาน ผมตอบได้ว่า พอมีพอใช้ตามประสามากกว่าที่จะเหลือกินเหลือเก็บ แต่เขาเลือกที่จะส่งต่อความสุข ให้คนอื่นๆ หรือพยายามสร้างความเป็นไปได้ให้เกิดขึ้นด้วยมือตัวเอง

เพราะแนวคิดต้องการแบ่งปันให้เกิดความเท่าเทียมกันมากที่สุด เด็กๆต่างจังหวัดยิ่งอยู่บนพื้นที่สูง การเข้าถึงสิ่งต่างๆก็น้อย เครื่องเล่น สนามเด็กเล่นจึงเป็นตัวเลือกที่ดีในการส่งเสริมเด็กๆ และทำให้เด็กหลายคน มีความฝันที่อยากจะเล่นดนตรีตาม

การวิ่งรถขึ้นลงจังหวัดบ้านเกิดและปราจีนบุรี ทั้งดูแลพ่อแม่ เขายังมีภารกิจดูแลผู้สูงอายุที่ไม่มีบุตรหลานให้อาศัย โดยให้เงินทุกๆเดือน สร้างบ้านพักหลังใหม่ให้ รวมทั้งการไปดูแลคนทำงานปกป้องช้างป่า ทำเสื้อเพื่อหาเงินสบทบทุนการทำงาน ทั้งยังบูรณะรถเก่าที่ยังใช้งานได้เพื่อเป็นพาหนะต้อนช้าง ลดความเสี่ยงในการเดินเท้าประจันหน้ากับช้างโดยตรง

 

ด้วยวิถีชีวิตที่เรียบง่ายและสบายของเขา ความฝันเล็กๆที่อยากทำในช่วงนี้ของเขา คือ การทำรถบ้านสักคัน สามารถขายกาแฟได้ ค่ำไหนนอนนั้น เล่นดนตรีเปิดหมวกตามจังหวัดต่างๆ เพื่อสร้างช่องยูทูปตามประสาของตัวเอง

ชีวิตที่ผ่านมา เขาบอกว่าถึงทุกวันนี้ ก็มาไกลเกินกว่าฝันแล้ว ชีวิตตอนนี้พอแล้ว ไม่ได้มีความรู้สึกที่อยากได้ ทะเยอทะยานอะไรแล้ว  จากที่ฝันไว้แค่มีเพลงเป็นของตัวเอง ไว้ขายแผ่นซีดี ไว้เปิดหมวก  ไม่เคยคิดว่าคนหน้าตาแบบนี้ มีดีแค่เรื่องเสียงร้อง จะได้รับการต้อนรับ เพลงได้รับรางวัล เป็นที่รู้จักในระดับหนึ่ง แค่นี้ก็เกินความฝัน  ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

และขอเชิญชมคลิปสัมภาษณ์พี่เสือ เทวฤทธิ์ กันครับ

 

เรื่องโดย วรกร เข็มทองวงศ์

แสดงความคิดเห็น